حذف جیوه، روی و کادمیوم از آب و فاضلاب های صنعتی

حذف فلزات سنگین از آب و فاضلاب (2)

همواره در تصفیه آب و فاضلاب های مختلف صنعتی، وجود فلزات سنگین باعث پیچیده تر شدن فرآیندهای تصفیه و پیش تصفیه در پکیج تصفیه فاضلاب و یا دستگاه تصفیه RO می شود. در ادامه مقالات حذف فلزات سنگین، این بار با نحوه حذف سه فلز سنگین جیوه، روی و کادمیوم از آب و فاضلاب های صنعتی آشنا می شویم.

حذف جیوه از فاضلاب صنعتی در پکیج تصفیه فاضلاب و دستگاه تصفیه RO

مصرف کنندگان عمده جیوه در ایالات متحده، صنایع chlor-alkali هستند. جیوه در صنایع الکتریکی و الکترونیکی، ساخت مواد منفجره، صنایع عکاسی و صنایع آفت کشی و مواد نگهدارنده غذا نیز به کار می رود. جیوه به عنوان یک کاتالیزور در صنعت شیمی و پتروشیمی به کار می رود. جیوه در اغلب فاضلاب های آزمایشگاهی یافت می شود. تولید انرژی منبع بزرگ جیوه رها شده به محیط است که با احتراق سوخت فسیلی پیش می آید و هنگامی که تجهیزات اسکرابر در دودکش نیروگاه های حرارتی نصب می شوند تا دی اکسید سولفور را بزدایند، تجمع جیوه در صورتیکه واگردانی زیاد باشد امکان پذیر است. جیوه را می توان از طریق رسوب دهی، تبادل یونی و جذب در پکیج تصفیه فاضلاب یا دستگاه تصفیه RO جدا نمود. یون های جیوه را می توان طی تماس با سایر فلزات نظیر مس، روی یا آلومینیوم جداسازی کرد. در اغلب موارد، بازیافت جیوه از طریق تبخیر قابل دستیابی است. در عمل رسوب دهی، باید ترکیبات جیوه به یون جیوه اکسید شوند.
حذف جیوه، روی و کادمیوم از آب و فاضلاب های صنعتی

حذف روی از فاضلاب صنعتی در پکیج تصفیه فاضلاب و دستگاه تصفیه RO

روی در فاضلاب حاصل از مجتمع های فولاد، کارخانه نخ ابریشم مصنوعی و نخ، تولید چوب کاغذ زمینی و سیستم های خنک کننده آب که دارای تصفیه کاتدی هستند وجود دارد. روی در فاضلاب حاصل از صنایع آبکاری و پردازش فلز نیز وجود دارد. روی را می توان از طریق ترسیب با آهک یا سود به صورت هیدروکسید روی پکیج تصفیه فاضلاب و دستگاه تصفیه RO ترسیب نمود. ایراد افزودن آهک، ترسیب همزمان سولفات کلسیم در حضور مقادیر بالای سولفات در فاضلاب است. روی محلول خروجی کمتر از 0.1 میلی گرم در لیتر و 11=pH بدست آمده است.

حذف کادمیوم از فاضلاب صنعتی در پکیج تصفیه فاضلاب و دستگاه تصفیه RO

کادمیوم در فاضلاب آلیاژهای فلزات، سرامیک، آبکاری، عکاسی، صنعت رنگدانه، چاپ پارچه، صنایع شیمیایی و زهکش های معادن سرب وجود دارد. کادمیوم از طریق ترسیب یا تبادل یونی از فاضلاب جدا می شود. در برخی از موارد، می توان فرایندهای بازیافت الکترولیتیکی و تبخیری را به کار برد که فاضلاب غلیظ شده ای را پدید می آورد. میزان کادمیوم محلول در pH قلیایی باعث شکل گیری هیدروکسیدی نامحلول و بسیار پایدار می شود. غلظت کادمیوم در 8=pH حدود 1 و در 11-10=pH حدود 0.5 میلی گرم بر لیتر می باشد. ترسیب توام با هیدروکسید آهن در 5/6 =pH غلظت کادمیوم را به حدود 0.008 میلی گرم بر لیتر کاهش می دهد. ترسیب با سولفید و آهک همراه با فیلتراسیون در 10-5.8=pH به غلظت کادمیوم 0.002 تا 0.3 میلی گرم بر لیتر منجر خواهد شد. کادمیوم در حضور یون های کمپلکس، نظیر سیانید رسوب نمی کند. در این موارد لازم است که فاضلاب پیش تصفیه شود تا مواد کمپلکس کننده از بین بروند. در مورد سیانید، از بین بردن سیانید قبل از ترسیب کادمیوم ضروری است. سیستم ترسیب اکسیداسیون پر اکسید هیدروژن توسعه یافته است که سیانید و اشکال دیگر اکسید کادمیوم را به طور همزمان اکسید می کند و ترسیب باعث حصول کادمیوم می شود که بازیافت آن امکان پذیر است.

نظرات

 
 
Captcha